Metryczka
- Nazwa łacińska
- Vela (Vel)
- Najjaśniejsza gwiazda
- γ Velorum (γ Vel)
- Jasność względna
- 1,75 mag
- Katalog Hipparcos
- HIP 39953
- Powierzchnia
- 500 deg² (miejsce: 32 z 88)
- Rektascensja
- 8h 03m 27s do 11h 05m 50s
- Deklinacja
- -57° 10' 28'' do -37° 09' 36''
- Sąsiednie gwiazdozbiory
- Pompa, Kompas, Rufa, Kil, Centaur
Widoczność
Gwiazdozbiór: Żagiel
Żagiel jest gwiazdozbiorem półkuli południowej. Do XVIII wieku gwiazdozbiór ten wchodził w skład potężnego gwiazdozbioru Okrętu Argo. W 1756 roku Nicolas-Louis de Lacaille podzielił Okręt Argo na mapie nieba na trzy części: Kil (Carina), Rufę (Puppis) i Żagiel (Vela) okrętu. Ostatecznie podział ten ustalił w 1763 roku w swoim katalogu gwiazd. Jego najjaśniejsza gwiazda, γ Velorum, nosi nieoficjalny przydomek Regor: astronauta Gus Grissom przeczytał wspak imię swojego kolegi Rogera Chaffeego. Obaj zginęli w 1967 roku w pożarze statku Apollo 1.
Mitologia
Części 1 i 2 znajdują się przy gwiazdozbiorach Rufy i Kilu.
Okręt Argo i Argonauci (część 3) – W podzięce Fineus zdradził Argonautom, jak mogą pokonać Skały Kyanejskie, które miażdżą przepływających między nimi ludzi i zwierzęta. Wypuścili przodem gołębicę (gwiazdozbiór Gołębia), która przeleciała między skałami, zanim te się zderzyły. Gdy skały znów się rozsunęły, sami przepłynęli między nimi. Dalej podróż wiodła wśród lodowatych wiatrów. Na Morzu Czarnym napotkali wiele ludów oraz wyspę Tia (wyspę Aresa) z ptakami stymfalijskimi, które wystrzeliwały swoje pióra niczym strzały. Herkules przepędził je już kiedyś hałasem podczas jednej ze swoich dwunastu prac (gwiazdozbiór Herkulesa). Tak samo Argonauci przepłoszyli je głośnym krzykiem i uderzeniami w tarcze. Jazon udał się do stolicy, Kyty, do króla Ajetesa, który posiadał ziejące ogniem byki, dar boga ognia Hefajstosa. Gdyby Jazon z ich pomocą zasiał na polu Aresa smocze zęby, miał otrzymać złote runo. Z pomocą Medei, córki króla, udało mu się to. Król nie chciał jednak oddać runa i planował nocą wymordować Argonautów. Pod warunkiem, że Jazon ją poślubi, Medea zdradziła ojca i pomogła ukraść runo. Również podróż powrotna była niebezpieczna: Orfeusz zagłuszył swoim śpiewem syreny, a Medea pokonała na Krecie spiżowego olbrzyma Talosa. W ojczyźnie Jazon wręczył Peliaszowi złote runo, lecz Peliasz nie dotrzymał obietnicy, że odda mu tron. Wtedy Medea, pod postacią kapłanki, namówiła córki Peliasza, by poćwiartowały go i ugotowały, aby mogła go odmłodzić swoimi czarami. Córki usłuchały, lecz Medea odmówiła użycia czarów. Syn Peliasza, Akastos, wypędził Jazona i Medeę z Jolkos. Uciekli do Koryntu, ale i tam nie zaznali szczęścia: dziesięć lat później Jazon zakochał się w Glauke, córce króla, a Medea została odtrącona. Zemściła się, zabijając ich wspólne dzieci, króla i jego córkę.
