Gwiazdozbiór: Kruk

Kruk (Corvus)
Kruk · Najjaśniejsza gwiazda: Gienah GurabPokaż gwiazdozbiór w rejestrze gwiazd

Metryczka

Nazwa łacińska
Corvus (Crv)
Najjaśniejsza gwiazda
Gienah Gurab (γ Crv)
Jasność względna
2,59 mag
Katalog Hipparcos
HIP 59803
Powierzchnia
184 deg² (miejsce: 70 z 88)
Rektascensja
11h 56m 22s do 12h 56m 40s
Deklinacja
-25° 11' 46'' do -11° 40' 39''
Sąsiednie gwiazdozbiory
Panna, Puchar, Hydra

Widoczność

Niebo północneBerlin
Niebo południoweSydney
widocznyczęściowo widocznyniewidocznygodz. 22:00 czasu lokalnego, co najmniej w jednym dniu miesiąca

Gwiazdozbiór: Kruk

Kruk jest gwiazdozbiorem półkuli południowej. Jego najjaśniejsza gwiazda, γ Corvi, nosi arabską nazwę Gienah Gurab (skrzydło kruka). Wraz z gwiazdami β Corvi (Kraz), δ Corvi (Algorab) i ε Corvi (Minkar) tworzy figurę w kształcie żagla.

Szczególnie interesujące są jego dwie galaktyki spiralne NGC 4038 i NGC 4039. Wskutek wzajemnego oddziaływania obie galaktyki są tak silnie zdeformowane, że ich długie ramiona pływowe na zdjęciach o długim czasie naświetlania przypominają czułki owada (stąd nazwa Galaktyki Czułki). Oglądane przez teleskop obie galaktyki układają się w kształt serca, które co roku w walentynki przeżywa szczyt popularności.

Mitologia

Z gwiazdozbiorem Kruka wiążą się dwie legendy. Pierwsza legenda opowiada o kruku, wodnym wężu i pucharze.

Kruk był ptakiem boga Apollina, syna Zeusa, ojca bogów. Pewnego dnia Apollo przygotowywał się do złożenia ofiary swojemu ojcu. Wysłał kruka, by przyniósł świeżej wody ze źródła. Kruk chwycił pozłacany puchar i odleciał. Po drodze wypatrzył drzewo figowe, którego owoce nie były jednak jeszcze całkiem dojrzałe. Choć Apollo przykazał mu się spieszyć, kruk nie mógł się oprzeć i czekał tam kilka dni, aż figi dojrzeją. Objedzony i szukając wymówki, pochwycił wodnego węża i wrócił z nim do Apollina. Wyjaśnił Apollinowi, że ten wodny wąż zagradzał mu drogę do źródła. Apollo przejrzał jednak jego kłamstwo. Za karę odebrał mu zdolność picia w porze dojrzewania fig. Następnie umieścił kruka, wodnego węża i puchar na niebie. Od tamtej pory kruk na próżno próbuje tam dosięgnąć pełnego pucharu. Umieszczenie na firmamencie nie było więc dla kruka zaszczytem, lecz pręgierzem. Od tego czasu mówi się, że ochrypłe krakanie kruków bierze się z ich wielkiego pragnienia.

W drugiej legendzie kruk, który miał wówczas jeszcze śnieżnobiałe upierzenie, przyniósł Apollinowi wieść, że jego brzemienna ukochana Koronis go zdradza. W gniewie Apollo zabił swoją ukochaną Koronis i jej kochanka. Zaraz jednak dopadły go wyrzuty sumienia. Zdołał już tylko ocalić swojego nienarodzonego syna. Pełen bólu Apollo przeklął kruka i na zawsze zabarwił go na czarno.