Metryczka
- Nazwa łacińska
- Sextans (Sex)
- Najjaśniejsza gwiazda
- α Sextantis (α Sex)
- Jasność względna
- 4,49 mag
- Katalog Hipparcos
- HIP 49641
- Powierzchnia
- 314 deg² (miejsce: 47 z 88)
- Rektascensja
- 9h 41m 05s do 10h 51m 30s
- Deklinacja
- -11° 39' 44'' do +6° 25' 58''
- Sąsiednie gwiazdozbiory
- Lew, Hydra, Puchar
Widoczność
Gwiazdozbiór: Sekstant
Sekstant jest gwiazdozbiorem półkuli północnej i południowej. Jego najjaśniejszą gwiazdą jest α Sextantis, którą gołym okiem można jednak dostrzec tylko pod ciemnym niebem. Gwiazdozbiór najłatwiej odnaleźć na firmamencie za pomocą gwiazdy Regulus. Regulus jest najjaśniejszą gwiazdą gwiazdozbioru Lwa. Na południe od Regulusa znajduje się najjaśniejsza gwiazda gwiazdozbioru Sekstantu, α Sextantis.
Historia
Jan Heweliusz (1611–1687) był astronomem z Gdańska, który należał wówczas do Królestwa Polskiego, i twórcą kartografii Księżyca. Gwiazdozbiór Sekstantu stworzył dopiero w 1687 roku, krótko przed śmiercią, na potrzeby swojego atlasu gwiazd „Firmamentum Sobiescianum”. Uwiecznił w ten sposób swój ulubiony przyrząd do pomiaru pozycji gwiazd. Choć teleskop był już wynaleziony, Jan Heweliusz aż do końca życia opowiadał się za badaniem firmamentu gołym okiem. Sekstant jest przyrządem namiarowym. Pozwala mierzyć odległości kątowe do 60 stopni, a więc dokładnie jedną szóstą (łac. sextans) pełnego okręgu. Do pomiarów i sporządzania map Księżyca również Heweliusz używał jednak teleskopu. Jego atlas gwiazd ukazał się dopiero po jego śmierci. Jego druga żona Elżbieta Koopman (Heweliuszowa), która za jego życia prowadziła badania wspólnie z Janem Heweliuszem, ukończyła jego dzieło i opublikowała je w 1690 roku. Wszystkie gwiazdozbiory wprowadzone przez Jana Heweliusza leżą w obszarach o dość słabych gwiazdach. Są to gwiazdozbiory: Jaszczurka, Lis, Psy Gończe, Mały Lew, Ryś, Tarcza i Sekstant. Jego żona Elżbieta Koopman była jedną z pierwszych kobiet, których osiągnięcia w astronomii zostały docenione. Do dziś uchodzi za matkę diagramów Księżyca.
