Gwiazdozbiór: Cyrkiel

Cyrkiel (Circinus)
Cyrkiel · Najjaśniejsza gwiazda: α CirciniPokaż gwiazdozbiór w rejestrze gwiazd

Metryczka

Nazwa łacińska
Circinus (Cir)
Najjaśniejsza gwiazda
α Circini (α Cir)
Jasność względna
3,18 mag
Katalog Hipparcos
HIP 71908
Powierzchnia
93 deg² (miejsce: 85 z 88)
Rektascensja
13h 38m 43s do 15h 30m 22s
Deklinacja
-70° 37' 28'' do -55° 26' 11''
Sąsiednie gwiazdozbiory
Wilk, Centaur, Mucha, Ptak Rajski, Trójkąt Południowy, Węgielnica

Widoczność

Niebo północneBerlin
Niebo południoweSydney
widocznyczęściowo widocznyniewidocznygodz. 22:00 czasu lokalnego, co najmniej w jednym dniu miesiąca

Gwiazdozbiór: Cyrkiel

Cyrkiel jest gwiazdozbiorem półkuli południowej. Gwiazdozbiór ten jest częściowo okołobiegunowy względem bieguna południowego. Oznacza to, że niektóre jego gwiazdy znajdują się tak blisko bieguna niebieskiego, że oglądane z Sydney nigdy nie zachodzą. Część gwiazdozbioru znajduje się tam zatem przez cały rok nad horyzontem.

Jest to czwarty najmniejszy gwiazdozbiór firmamentu; leży między przednimi kopytami Centaura a gwiazdozbiorem Trójkąta Południowego. Bliskość jasnych gwiazd α Centauri i β Centauri sprawia, że gwiazdozbiór Cyrkla wydaje się jeszcze mniej okazały. Zarazem jednak obie te gwiazdy są dobrym punktem orientacyjnym przy jego odnajdywaniu. W Cyrklu leży Galaktyka Cyrkla, odległa o około 13 mln lat świetlnych i będąca jedną z najbliższych galaktyk aktywnych. Ponieważ kryje się za pasmem Drogi Mlecznej, odkryto ją dopiero w 1977 roku.

Historia

Francuski teolog Nicolas-Louis de Lacaille, który poświęcił życie astronomii, geodezji i matematyce, wprowadził 14 nowych gwiazdozbiorów półkuli południowej. W 1750 roku wyruszył w czteroletnią podróż na Przylądek Dobrej Nadziei, by m.in. obserwować gwiazdozbiory nieba południowego. Skatalogował przy tym prawie 10 000 gwiazd. Swoim nowym gwiazdozbiorom Nicolas-Louis de Lacaille nadawał przeważnie nazwy urządzeń technicznych. Tak powstały gwiazdozbiory Rzeźbiarz, Piec, Rylec, Pompa, Malarz, Mikroskop, Sieć, Oktant, Zegar, Kompas, Góra Stołowa, Luneta, Węgielnica i Cyrkiel. Ponadto podzielił wielki starożytny gwiazdozbiór Okręt Argo na trzy gwiazdozbiory: Kil, Rufę i Żagiel. Jego katalog gwiazd nieba południowego ukazał się w 1763 roku, rok po jego śmierci, pod tytułem „Coelum Australe Stelliferum”. Wspólną cechą jego 14 nowych gwiazdozbiorów jest to, że składają się ze stosunkowo słabych gwiazd.

Cyrkiel już w średniowieczu był wysoko ceniony w geometrii, w pracach projektowych i w rozważaniach nad porządkiem kosmosu. Był też ważnym narzędziem dawnej żeglugi, służył bowiem do wyznaczania pozycji na pełnym morzu. Na firmamencie uwieczniono go lekko rozwartego.