Gwiazdozbiór: Perseusz

Gwiazdozbiór: Perseusz

Perseusz jest gwiazdozbiorem półkuli północnej. Gwiazdozbiór ten jest częściowo okołobiegunowy względem bieguna północnego. Oznacza to, że niektóre jego gwiazdy znajdują się tak blisko bieguna niebieskiego, że oglądane z Berlina nigdy nie zachodzą. Jego najjaśniejszą gwiazdą jest α Persei o arabskiej nazwie Mirfak (łokieć). Jeszcze ciekawsza do obserwacji jest β Persei, po arabsku Algol (głowa demona). Algol składa się z trzech gwiazd. Dwie z nich krążą wokół siebie tak blisko, że chłodniejsza co 2,87 dnia częściowo zasłania gorętszą. Algol staje się wtedy na kilka godzin wyraźnie ciemniejszy. Przedstawia prawe oko w odciętej głowie gorgony Meduzy i od dawien dawna uchodzi za gwiazdę nieszczęścia – migoczące oko Meduzy. Co roku między 11 a 13 sierpnia przez gwiazdozbiór przechodzą Perseidy, najbardziej znany rój meteorów. Przy odrobinie szczęścia można wtedy zobaczyć do 100 spadających gwiazd na godzinę.

Mitologia

W mitologii greckiej Perseusz był synem Danae, córki króla Argos. Jej ojciec więził ją w lochu, ponieważ przepowiedziano mu, że pewnego dnia zabije go jego wnuk. Zeus wniknął jednak do lochu jako złoty deszcz i Danae zaszła z nim w ciążę. Gdy król to zauważył, zamknął Danae i jej syna Perseusza w drewnianej skrzyni i porzucił ich na morzu. Skrzynię wyrzuciło na brzeg wyspy Serifos, gdzie znalazł ją rybak Diktys, który wychował Perseusza jak własnego syna. Brat Diktysa, król Polidektes, pożądał Danae i chciał się pozbyć Perseusza, który stanął mu na drodze. Udawał, że chce poślubić inną kobietę, i zażądał od poddanych koni jako prezentu ślubnego. Ponieważ Perseusz nie miał konia, otrzymał niemal niewykonalne zadanie zdobycia dla króla głowy gorgony Meduzy. Gorgony były trzema skrzydlatymi siostrami: Euriale, Steno i Meduzą. Wszystkie trzy miały węże zamiast włosów. Euriale i Steno były nieśmiertelne, tylko Meduza była śmiertelna. Na ich straszliwy widok każdy natychmiast zamieniał się w kamień. Z pomocą bogów, którzy dali mu lustrzaną tarczę, skrzydlate sandały i czapkę niewidkę, Perseusz odciął śpiącej Meduzie głowę. Następnego ranka poleciał dalej i po drodze uratował królewnę Andromedę, którą miano złożyć w ofierze morskiemu potworowi Ketosowi. Następnie zażądał jej ręki. Wraz z nią poleciał z powrotem na Serifos, głową Meduzy zamienił Polidektesa w kamień i przekazał tron Diktysowi. Wiele lat później Perseusz wziął udział w zawodach w Larisie. Tam przypadkowo trafił dyskiem swojego dziadka i zabił go. Tak oto przepowiednia jednak się spełniła.