Metryczka
- Nazwa łacińska
- Caelum (Cae)
- Najjaśniejsza gwiazda
- α Caeli (α Cae)
- Jasność względna
- 4,46 mag
- Katalog Hipparcos
- HIP 21770
- Powierzchnia
- 125 deg² (miejsce: 81 z 88)
- Rektascensja
- 4h 19m 32s do 5h 05m 01s
- Deklinacja
- -48° 44' 18'' do -27° 01' 30''
- Sąsiednie gwiazdozbiory
- Zając, Erydan, Zegar, Złota Ryba, Malarz, Gołąb
Widoczność
Gwiazdozbiór: Rylec
Rylec jest gwiazdozbiorem półkuli południowej. Jego najjaśniejszą gwiazdą jest α Caeli, której jasność obserwowana wynosi zaledwie 4,46 mag. Gwiazdozbiór leży między rzeką Erydanem na zachodzie, Zającem na północy i Gołębiem na wschodzie.
Historia
Francuski teolog Nicolas-Louis de Lacaille, który poświęcił życie astronomii, geodezji i matematyce, wprowadził 14 nowych gwiazdozbiorów półkuli południowej. W 1750 roku wyruszył w czteroletnią podróż na Przylądek Dobrej Nadziei, by m.in. obserwować gwiazdozbiory nieba południowego. Skatalogował przy tym prawie 10 000 gwiazd. Swoim nowym gwiazdozbiorom Nicolas-Louis de Lacaille nadawał przeważnie nazwy urządzeń technicznych. Tak powstały gwiazdozbiory Rzeźbiarz, Piec, Rylec, Pompa, Malarz, Mikroskop, Sieć, Oktant, Zegar, Kompas, Góra Stołowa, Luneta, Węgielnica i Cyrkiel. Ponadto podzielił wielki starożytny gwiazdozbiór Okręt Argo na trzy gwiazdozbiory: Kil, Rufę i Żagiel. Jego katalog gwiazd nieba południowego ukazał się w 1763 roku, rok po jego śmierci, pod tytułem „Coelum Australe Stelliferum”. Wspólną cechą jego 14 nowych gwiazdozbiorów jest to, że składają się ze stosunkowo słabych gwiazd.
Rylec miał pierwotnie przedstawiać parę skrzyżowanych narzędzi grawerskich, które Nicolas-Louis de Lacaille zapisał pod francuską nazwą „Les Burins” i które miały przypominać narzędzia miedziorytnika. Później jednak jeden z dwóch rylców zniknął, a nazwę gwiazdozbioru zlatynizowano na „Caelum”.
