Metryczka
- Nazwa łacińska
- Grus (Gru)
- Najjaśniejsza gwiazda
- Alnair (α Gru)
- Jasność względna
- 1,74 mag
- Katalog Hipparcos
- HIP 109268
- Powierzchnia
- 366 deg² (miejsce: 45 z 88)
- Rektascensja
- 21h 27m 43s do 23h 27m 04s
- Deklinacja
- -56° 23' 27'' do -36° 18' 46''
- Sąsiednie gwiazdozbiory
- Ryba Południowa, Mikroskop, Indianin, Tukan, Feniks, Rzeźbiarz
Widoczność
Gwiazdozbiór: Żuraw
Żuraw jest gwiazdozbiorem półkuli południowej. Jego najjaśniejsza gwiazda nosi arabską nazwę Alnair (jasna z ogona ryby). Przedstawia ona jedno ze skrzydeł żurawia. Nazwa najjaśniejszej gwiazdy wynika stąd, że do początku XVII wieku gwiazda ta należała do gwiazdozbioru Ryby Południowej.
Historia
Podczas gdy gwiazdozbiory półkuli północnej znane były już od starożytności i nawiązują do najróżniejszych mitologii, wiele gwiazdozbiorów półkuli południowej przez długi czas pozostawało bez nazwy. Zajęto się nimi dopiero w XVI wieku. W latach 1595–1597 holenderscy żeglarze Pieter Dirkszoon Keyser (starszy sternik) i Frederick de Houtman (brat kapitana) na zlecenie Petrusa Planciusa sporządzili podczas wyprawy mapę południowego firmamentu. Pod wpływem przeżyć z podróży do Indii Wschodnich nadali nazwy tuzinowi gwiazdozbiorów: Kameleon, Mucha, Ryba Latająca, Indianin, Żuraw, Ptak Rajski, Paw, Feniks, Złota Ryba, Wąż Wodny, Trójkąt Południowy i Tukan.
W starożytności gwiazdy Żurawia zaliczano jednak jeszcze do gwiazdozbioru Ryby Południowej; dopiero w 1598 roku Petrus Plancius podjął je na nowo na swoim globusie nieba jako „Krane Grus” (po niderlandzku i po łacinie: żuraw). Petrus Plancius znał tego ptaka i ten układ gwiazd z zapisków dwóch niderlandzkich żeglarzy, Pietera Dirkszoona Keysera i Fredericka de Houtmana. W 1603 roku niemiecki astronom Johann Bayer włączył ten gwiazdozbiór jako Żurawia do swojego atlasu nieba „Uranometria”. Pojawiająca się później nazwa „Phoenicopterus” (flaming), która również pochodzi zapewne od Planciusa, nie przyjęła się.
