Gwiazdozbiór: Korona Południowa

Gwiazdozbiór: Korona Południowa

Korona Południowa jest małym i bardzo niepozornym gwiazdozbiorem półkuli południowej. Najjaśniejsza gwiazda tego gwiazdozbioru nosi nazwę Alfecca Meridiana. Część tej nazwy wywodzi się prawdopodobnie z dawnego języka arabskiego i oznacza mniej więcej „złamany” – chodzi o złamany pierścień gwiazd.

Gwiazdozbiór leży tuż na południe od gwiazdozbioru Strzelca, w pobliżu tak zwanego Czajniczka („Teapot”). W krajach anglojęzycznych najjaśniejsze gwiazdy gwiazdozbioru Strzelca nazywa się też Czajniczkiem, ponieważ rzeczywiście układają się w taki kształt. Poniżej Czajniczka łatwo rozpoznać gwiazdozbiór Korony Południowej.

Mitologia

Nie zachowała się żadna starożytna legenda poświęcona samej Koronie Południowej; dopiero później powiązano ją z Dionizosem i jego matką Semele. Semele była córką Kadmosa, króla Teb. Ojciec bogów Zeus za wszelką cenę chciał nawiązać z nią romans i przybrał w tym celu postać śmiertelnika. Gdy jego małżonka Hera się o tym dowiedziała, przemieniła się w sąsiadkę Semele i zasiała w niej wątpliwości co do jej kochanka. Semele była już w szóstym miesiącu ciąży i po rozmowie z sąsiadką zażądała od ukochanego, by ukazał się jej w swojej prawdziwej postaci. Gdy Zeus odmówił, wygnała go ze swojego łoża. Rozgniewany tym, ukazał się w całym swoim boskim majestacie. Semele została przy tym rażona piorunem, upadła na ziemię i spłonęła. Nienarodzone dziecko wszyto aż do narodzin w udo Zeusa. Tym dzieckiem był Dionizos (m.in. bóg wina, radości, płodności i szaleństwa). Uchodzi on też za „dwukrotnie narodzonego”. Gdy po trzech miesiącach Zeus ponownie otworzył swoje udo, nastąpiły jego „drugie narodziny”, które ugruntowały także jego boskość i nieśmiertelność. W ciągu swojego życia Dionizos stawił czoła grozie świata podziemnego, by ocalić duszę matki. Bogowie zgodzili się w końcu uwolnić duszę jego matki i umieścili ją na firmamencie jako wieniec mirtowy. Jej wieniec stał się gwiazdozbiorem Korony Południowej. Boga Dionizosa często łączy się też z mirtem, zimozielonym krzewem z basenu Morza Śródziemnego. Jego wyznawcy nosili zawsze na głowach wieńce mirtowe, a w podzięce za ocalenie duszy matki pozostawił on mirty w Hadesie.

Żoną boga Dionizosa była Ariadna, córka Minosa, króla Krety. Na ślubie Ariadna miała na głowie zupełnie wyjątkową koronę. Wykonał ją Hefajstos, bóg ognia, i wysadził drogocennymi kamieniami z Indii. Po zaślubinach bóg Dionizos z radości rzucił koronę w niebo, gdzie jej klejnoty zamieniły się w migoczące gwiazdy i utworzyły gwiazdozbiór Korony Północnej.