Gwiazdozbiór: Delfin

Gwiazdozbiór: Delfin

Delfin jest gwiazdozbiorem półkuli północnej. Jego najjaśniejszą gwiazdą jest β Delphini, zwana też Rotanev, a druga co do jasności, α Delphini, nosi nazwę Sualocin. Należą one do nielicznych gwiazd, których nazwy nie są arabskie, łacińskie ani greckie. Włoski astronom Niccolò Cacciatore, asystent i następca wielkiego Giuseppe Piazziego w Obserwatorium w Palermo, nadając im w 1814 roku nazwy, pozwolił sobie na mały żart: czytane wspak dają one Nicolaus Venator – łacińską formę jego własnego nazwiska.

Mitologia

Z gwiazdozbiorem Delfina wiążą się dwie legendy. Według pierwszego przekazu bracia Zeus, Posejdon i Hades po obaleniu swojego ojca Kronosa podzielili między siebie niebo, morze i świat podziemny. Posejdon, któremu przypadło morze, zbudował sobie u wybrzeży wyspy Eubei ogromny podwodny pałac. Brakowało mu jednak jeszcze oblubienicy. Zaczął więc zabiegać o względy nereidy Amfitryty, jednej z pięćdziesięciu córek boga wód Nereusa. Ta jednak go odrzuciła i uciekła do olbrzyma Atlasa. Posejdon wysłał kilku posłańców, by jej szukali, a wśród nich delfina. Delfinowi udało się odnaleźć Amfitrytę i swoim łagodnym usposobieniem nakłonić ją do zmiany zdania. Na jego grzbiecie powróciła na Eubeę i została żoną Posejdona. Pełen wdzięczności Posejdon umieścił delfina na niebie.

Drugi przekaz opowiada o Arionie z Lesbos, wielkim greckim śpiewaku i poecie z VII wieku p.n.e. Uchodzi on za twórcę chórów cyklicznych i prekursora teatru greckiego. Większość życia spędził na dworze tyrana Periandra z Koryntu. Arion był znany w całej Grecji, bo nikt nie grał na lirze tak dobrze jak on. Aby jeszcze bardziej pomnożyć swoją sławę, wyruszył w podróż koncertową na Sycylię, która przyniosła mu wielkie bogactwa. W drodze powrotnej żeglarze, którzy pożądali jego majątku, otoczyli go z mieczami w dłoniach i postawili przed wyborem: albo sam wyskoczy za burtę, albo go zabiją. W tym beznadziejnym położeniu Arion poprosił, by pozwolono mu zaśpiewać ostatnią pieśń. Zwabione jego śpiewem delfiny zgromadziły się wokół statku. Arion, pokładając całą ufność w bogach, rzucił się do nich w fale. I rzeczywiście jeden z delfinów wziął go na grzbiet i zaniósł z powrotem do Grecji. Żeglarzy później schwytano i skazano na śmierć. Apollo, bóg muzyki i poezji, umieścił delfina i lirę na niebie jako gwiazdozbiory.