Metryczka
- Nazwa łacińska
- Hydra (Hya)
- Najjaśniejsza gwiazda
- Alphard (α Hya)
- Jasność względna
- 1,98 mag
- Katalog Hipparcos
- HIP 46390
- Powierzchnia
- 1303 deg² (miejsce: 1 z 88)
- Rektascensja
- 8h 10m 56s do 15h 02m 31s
- Deklinacja
- -35° 41' 46'' do +6° 37' 49''
- Sąsiednie gwiazdozbiory
- Puchar, Sekstant, Lew, Rak, Mały Pies, Jednorożec, Rufa, Kompas, Pompa, Centaur, Wilk, Waga, Panna, Kruk
Widoczność
Gwiazdozbiór: Hydra
Hydra jest gwiazdozbiorem półkuli południowej. Jest to największy i najdłuższy ze wszystkich 88 gwiazdozbiorów; wije się przez ćwierć nieba. Jego najjaśniejszą gwiazdą jest α Hydrae o arabskiej nazwie Alphard (samotna), w jej pobliżu nie ma bowiem żadnej innej jasnej gwiazdy.
Mimo swoich rozmiarów gwiazdozbiór Hydry jest raczej niepozorny. Głowę węża, złożoną z pięciu gwiazd, dość łatwo jednak odnaleźć, przedłużając linię łączącą Kastora i Polluksa w gwiazdozbiorze Bliźniąt.
Mitologia
Z gwiazdozbiorem tym wiążą się dwie legendy. Najbardziej znana opowiada o potworze Hydrze, wężu o dziewięciu głowach, z których środkowa była nieśmiertelna. Ponieważ Hydra siała śmierć i spustoszenie, wysłano Herkulesa, by ją zabił. Jednak w miejsce każdej odciętej głowy wyrastały jej dwie nowe. Ponadto Hera, żona Zeusa, wysłała olbrzymiego raka, by pozbyć się nieślubnego potomka swojego męża. Herkules rozdeptał raka, a Hera umieściła go na niebie (gwiazdozbiór Raka). W końcu Herkules pokonał Hydrę z pomocą swojego woźnicy Jolaosa, który przypalał ogniem każdy kikut. Nieśmiertelną głowę Herkules zakopał pod skałą. Swoje strzały zanurzył w jadowitej krwi Hydry; miały mu się one jeszcze później przydać. Na firmamencie Hydrę uwieczniono tylko z jej nieśmiertelną głową.
Druga legenda opowiada o kruku, wodnym wężu i pucharze. Kruk był ptakiem Apollina, syna Zeusa, ojca bogów. Gdy Apollo chciał złożyć ofiarę swojemu ojcu, wysłał kruka z pozłacanym pucharem, by przyniósł świeżej wody ze źródła. Po drodze kruk wypatrzył drzewo figowe z jeszcze niedojrzałymi owocami. Choć miał się spieszyć, nie mógł się oprzeć i czekał kilka dni, aż figi dojrzeją. Objedzony i szukając wymówki, pochwycił wodnego węża i oznajmił Apollinowi, że wąż zagradzał mu drogę do źródła. Apollo przejrzał kłamstwo i za karę odebrał mu zdolność picia w porze dojrzewania fig. Następnie umieścił kruka, wodnego węża i puchar na niebie.
