
Metryczka
- Nazwa łacińska
- Pictor (Pic)
- Najjaśniejsza gwiazda
- α Pictoris (α Pic)
- Jasność względna
- 3,27 mag
- Katalog Hipparcos
- HIP 32607
- Powierzchnia
- 247 deg² (miejsce: 59 z 88)
- Rektascensja
- 4h 32m 52s do 6h 52m 03s
- Deklinacja
- -64° 09' 07'' do -42° 47' 47''
- Sąsiednie gwiazdozbiory
- Gołąb, Rylec, Złota Ryba, Ryba Latająca, Kil, Rufa
Widoczność
Gwiazdozbiór: Malarz
Malarz jest gwiazdozbiorem półkuli południowej. Gwiazdozbiór ten jest częściowo okołobiegunowy względem bieguna południowego. Oznacza to, że niektóre jego gwiazdy znajdują się tak blisko bieguna niebieskiego, że oglądane z Sydney nigdy nie zachodzą. Część gwiazdozbioru znajduje się tam zatem przez cały rok nad horyzontem.
Gwiazdozbiór leży na zachód od gwiazdy Kanopus, głównej gwiazdy gwiazdozbioru Kila. Kanopus jest drugą co do jasności gwiazdą nocnego nieba. Współczesne sondy kosmiczne wykorzystują go ze względu na jego jasność jako gwiazdę orientacyjną. Leży on daleko od ekliptyki, czyli pozornej drogi Słońca, i dlatego nigdy nie znajduje się w pobliżu Słońca.
Najjaśniejszą gwiazdą gwiazdozbioru jest α Pictoris. Większe znaczenie przypisuje się jednak gwieździe β Pictoris. Zdjęcia z kosmosu, wykonane m.in. przez Kosmiczny Teleskop Hubble’a, pokazują, że otaczają ją obłoki gazu i pyłu i że jest ona miejscem narodzin nowych planet. Wewnątrz tych obłoków udało się już wykryć dwie planety. Procesy zachodzące wokół β Pictoris można porównać z powstawaniem naszego Układu Słonecznego 4,5 miliarda lat temu.
Historia
Francuski teolog Nicolas-Louis de Lacaille, który poświęcił życie astronomii, geodezji i matematyce, wprowadził 14 nowych gwiazdozbiorów półkuli południowej. W 1750 roku wyruszył w czteroletnią podróż na Przylądek Dobrej Nadziei, by m.in. obserwować gwiazdozbiory nieba południowego. Skatalogował przy tym prawie 10 000 gwiazd. Swoim nowym gwiazdozbiorom Nicolas-Louis de Lacaille nadawał przeważnie nazwy urządzeń technicznych. Tak powstały gwiazdozbiory Rzeźbiarz, Piec, Rylec, Pompa, Malarz, Mikroskop, Sieć, Oktant, Zegar, Kompas, Góra Stołowa, Luneta, Węgielnica i Cyrkiel. Ponadto podzielił wielki starożytny gwiazdozbiór Okręt Argo na trzy gwiazdozbiory: Kil, Rufę i Żagiel. Jego katalog gwiazd nieba południowego ukazał się w 1763 roku, rok po jego śmierci, pod tytułem „Coelum Australe Stelliferum”. Wspólną cechą jego 14 nowych gwiazdozbiorów jest to, że składają się ze stosunkowo słabych gwiazd.
Pierwotna nazwa gwiazdozbioru Malarza brzmiała „Equuleus Pictorius” (sztaluga malarza). Do dziś przedstawia on sztalugę malarza wraz z paletą. Nazwę gwiazdozbioru skrócono jednak później do „Pictor”.
