Metryczka
- Nazwa łacińska
- Corona Borealis (CrB)
- Najjaśniejsza gwiazda
- Alphecca (α CrB)
- Jasność względna
- 2,22 mag
- Katalog Hipparcos
- HIP 76267
- Powierzchnia
- 179 deg² (miejsce: 73 z 88)
- Rektascensja
- 15h 16m 04s do 16h 25m 07s
- Deklinacja
- +25° 32' 17'' do +39° 42' 42''
- Sąsiednie gwiazdozbiory
- Herkules, Wolarz, Wąż
Widoczność
Gwiazdozbiór: Korona Północna
Korona Północna jest małym, ale bardzo wyrazistym gwiazdozbiorem półkuli północnej. Jego najjaśniejsza gwiazda nosi arabską nazwę Alphecca („złamany” – chodzi o przerwany pierścień gwiazd). Charakterystyczny półokrąg z siedmiu gwiazd łatwo odnaleźć, wychodząc od Wolarza: jego najjaśniejsza gwiazda, pomarańczowy Arktur, jest najjaśniejszą gwiazdą nieba północnego. Mniej więcej dwie szerokości dłoni dalej w lewo na firmamencie znajduje się Korona Północna.
Historia
Ten układ gwiazd interpretowano na przestrzeni wieków bardzo różnie. Współpracownik Johanna Bayera (niemieckiego astronoma z XVII wieku) widział w nim koronę cierniową Chrystusa, a pewien benedyktyn – koronę arcybiskupa Salzburga. Persowie i Arabowie dostrzegali w nim natomiast miskę żebraka lub rozbity talerz, Chińczycy – sznur monet, Aborygeni – bumerang, a pewne brazylijskie plemię indiańskie sądziło, że widzi w nim pancernika.
Mitologia
Ariadna była córką Minosa, króla Krety. Jej przyrodni brat Minotaur, pół człowiek, pół byk, narodził się z romansu jej matki z bykiem, a po narodzinach Minos zamknął go w labiryncie pod pałacem. Labirynt zbudowano tak, że nikt, kto do niego wszedł, nie mógł już nigdy znaleźć wyjścia. Co dziewięć lat Ateny musiały posyłać potężnej Krecie w ramach daniny siedem dziewcząt i siedmiu młodzieńców, których Minos składał w ofierze Minotaurowi. Tezeusz, następca ateńskiego tronu, zgłosił się dobrowolnie jako ofiara, by zabić Minotaura. Gdy Tezeusz przybył na Kretę, Ariadna od razu zakochała się w nim bez pamięci. Zaofiarowała mu pomoc i zdobyła dla niego kłębek wełny. Tezeusz przywiązał koniec nici u wejścia do labiryntu, zabił Minotaura i dzięki nici rzeczywiście zdołał wrócić. Ariadna, która tym samym zdradziła ojca, odpłynęła z Tezeuszem. Lecz gdy dotarli do greckiej wyspy Naksos, Tezeusz ją porzucił. Gdy siedziała tam samotnie, ujrzał ją bóg Dionizos (m.in. bóg wina, radości i płodności). Natychmiast zakochał się w pięknej Ariadnie i od razu ją poślubił. Na ślubie Ariadna miała na głowie zupełnie wyjątkową koronę. Wykonał ją Hefajstos, bóg ognia, i wysadził drogocennymi kamieniami z Indii. Po zaślubinach bóg Dionizos z radości rzucił koronę w niebo, gdzie jej klejnoty zamieniły się w migoczące gwiazdy.
